Thursday, June 7, 2018

ඇපකරය

තාත්තා මිය ගියේ මං දෙක වසරේ ඉගෙන ගනිමින් සිටියදීය.ඉතිං තාත්තා ගැන මට ඇත්තේ අල්ප මාත්‍ර මතකයකි.මං ඔහු නොහදුනමි.නෑදෑයනුත් හිතවතුනුත් කියන ගුණ දොස් මගින් මං තාත්තා මවාගෙන සිටිමි.නමුත්, මං අම්මා හදුනමි.මට ලැබුණු වටිනාම දේ ඇයයි.ඒ ධෛර්යයට,ඒ දරාගැනීමට තව බොහෝ දේ ලිවිය හැක.
            මට ඊලගට වටින්නේ කවුදැයි ඇසුවොත් අවිවාදාත්මක පිලිතුර මිතුරන් යන්නයි.මේ පිරිස ලබන්නට ඔවුන්ගේ කාරුණිකත්වය අත් විදින්නට ආත්ම ගණනක් පිං රැස් කරන්නට ඇත.මා ඔවුන්ගෙන් විදි කරදර අතලොස්ස මෙන් නොව මා නිසා ඔවුන් විදිමින් පවතින කරදර ප්‍රමාණය අති විශාලය.මා දෙපයින් සිටුවන්නට ඔවුන් වෙහෙසුනු හැටි දන්නේ මා ය.පාසල් කාලයෙන් පසු කොහේ දෝ ගසාගෙන යන්නට තිබූ ජීවිතය අද මෙතැන තිබෙන්නේ ඒ මිතුරුකමට පිං සිදු වන්නටය.මං එයට ආ වඩමි.ප්‍රති උපකාර නොපතා ලගින් ඉන්නේ ඔවුහුය.

         එක්තරා කාලයක ජීවිතය අසරණකමේ අන්තයටම ගිලී තිබුණු කාලයක් විය.ලගින්ම හිටි මිතුරන්ට ඒ ගැන ඉව වැටුණා විය යුතුය.උපයන කාලයක නොසිටි ඔවුන් කලේ මිලදී ගන්නා ඇදුම් මටද සෑහෙන ලෙස තෝරා ගැනීමය.අපි ඒ සියල්ල මාරුවෙන් මාරුවට ඇන්දෙමු.ඒ සියල්ල ජීවත්ව සිටින තාක් කල් අමතක නොවෙනු ඇත.
         හදිසියේ මේ සටහන කුරුටු ගෑවුනේ ඥාතිකමට එහා ගිය මිතුරුකමින් මා සැලකූ පුද්ගලයෙකුගේ යෝජනාවකින් කලකිරුණු නිසාය.එක්තරා අවස්ථාවකදී මට යම් මුදලක් අවැසි වූ විට පිහිටට හිටියේ මේ ඥාතියාය.අවශ්‍යතාවය කී සැණින් එකග වූ නිසා මා සිතා සිටි මිත්‍රත්වය තවත් තහවුරු වූ බවක් දැනෙන්නට විය.මේ අතර තුර, ටික දිනකට මට අවශ්‍ය නොවන වටිනා උපකරණයක් කලින් කී ඥාතියාට  ප්‍රයෝජනවත් වන බව දැනුනු නිසා නැවත මට අවශ්‍ය වන තෙක් භාවිත කිරීම පිණිස ලබා දුන්නෙමි.ගනු දෙනුවත් උපකරණයත් අතර සම්බන්ධයක් නැත.ගණු දෙනුව සිදු කල මොහොතේදීවත් එවැන්නක් කතා උනේ නැත. දැන් මුදල මා අතේය.භාණ්ඩය ඥාතියා ලගය.

                     මෑතකදී මුණ ගැසුනු ඥාතියා අපූරු යෝජනාවක් ඉගි කලේය.එනම් මුදල පියවන තාක් කල් ඇපකරයක් ලෙස භාණ්ඩය රදවා ගැනීමටය.මිතුරන් ගේ අගය මිල කල නොහැකි බව තව තවත් තේරුම් යන්නේ මෙවැනි අවස්ථා වලදීය.ඥාතියාගේ මුදල මෙන් දහගුණයකටත් වඩා වටිනාකමින් යුත් ගනු දෙනු මා මිතුරන් සමග කර ඇතත් මා මෙවැනි තත්වයකට මුහුණ දී නැත.මට දැනුනේ ඒ නිසාය.ඥාතියා මිතුරන් ගනයේ ලා සැලකූ නිසාය.

            ඉතිං, මිතුරු ඥාතීන්ට පණ දෙන්නට නම් ඇපකරයක් ඇවැසිය

Saturday, April 14, 2018

ලගදීම

ලියන්න දේවල් බොහොමයි
රන්දී, සහෝදරයා,අම්මා,අවුරුද්ද,මේ රට, හොදම යාලුවො... තව මාතෘකා 20කට වඩා.. මං හිර වෙලා
ගැටගහ ගන්න පුලුවන් වෙච්චි ගමන් ආයෙත් එනවා

Sunday, February 25, 2018

රන්දී - පියවර 15


"මේ පාර වැඩක් නෑ අම්මේ...."
එක එල්ලලේ පිලිතුරක් දීමට තරම් සිත ශක්තිමත් නැති නිසා මා සැනෙකින් කාමරයට වැදුනෙමි
"අනේ එක විශයක් වත් පාස් නැද්ද?"
අම්මා විමසිලිමත් වන ආකාරය පපුව දවාලන තරමේ විය.වසර ගණනාවක් තිස්සේ කුසට හරි හැටි ආහාරයක් වත් ගමනක් බිමනක් යන්නට ඇදුමක් වත් නොගනිමින් ඉපැයූ සියල්ල මගේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් වියදම් කල අම්මාටත් තාත්තාටත් අවසානයේ ඉතිරි වූයේ අසමත් ලෙස සටහන් කල කොල කැබැල්ලක් පමණී.අප සාමාන්‍ය පෙළ සමත් වූ දිනයනුත් අක්කා උසස් පෙළ සමත් වූ දිනයත් මට සිහි විය.ඒ දින වල අම්මාටත් තාත්තාටත්  අපෙන් තොර මාතෘකාවක් නොවීය.තුරුලු කරගෙන මුහුණ සිම්ඹේ නැති උවත්, දහස් ගණන් වටිනා ත්‍යාග නොලැබුණත් අපේ ජයග්‍රහන සමරන්නට අම්මාත් තාත්තාත් සතුටින් වෙහෙසුනු හැටි තවමත් අමතක නැත.ඒ සියලු බලාපොරොත්තු කුඩු පට්ටම් කර දමන්නට තරම් මා නොසැලකිලිමත් වූයේ ඇයි දැයි මටම සිතා ගත නොහැක.
දෑස දෙකොනෙන් කදුලු කැට ගලනවා දැනුනේ මද වේලාවක් ගත වුනු පසුය..
යහලුවනගේ ප්‍රතිඵල ගැන ඇසූ දේවලට වචනයෙන් දෙකින් පිලිතුරු දුන් මම ඇති තරම් නා ගතිමි.වතුර සමග මුසු වූ විට කදුලු පෙනෙන්නේ නැති නිසාවෙන් ගලා ගොස් අවසන් වන තුරු නිදහසේ ගලා යන්නට කදුලු වල ඉඩ දුන්නෙමි.
ප්‍රතිඵල නිකුත් වී සති කීපයක් යනතුරු ම හමුවන සියලු දෙනා විමසුවේ විභාග ප්‍රතිඵල ගැනයි.ඒ හැමට මා නොසගවා අසමත් බව පැවසුවෙමි.ප්‍රතිඵල පැමිණීමත් සමග එතෙක් නිවැරදි ඉලක්කයකින් තොරව කටයුතු කල සිතට නව පණක්,නිවැරදි ඉලක්කයක් ලැබුණි.එනිසාම අලු දූලි මතින් නැගිටින්නට ධෛර්යය ලැබුවෙමි.


*******************************************

දෙවන වර විභාගයට මුහුණ දීමට මාස දෙකක් පමණක් ඉතිරිව තිබුණත් එක දිගටම පාඩම් කටයුතු වල නිරත වී ඇති වූ මහන්සිය මගහරවා ගනු පිණිස මමත්,ගයාන්,තුෂාර,කල්ප,හර්ෂ ආදී කී දෙනෙකුම වෙසක් පොහෝ දා සවස පංසලට එක් රැස් වීමු.අවට තිබූ දන්සැල් කිහිපයකටත් සහභාගී වී සවස සූදානම් කර තිබූ බෝධි පූජා පිංකමට සංවිධාන කටයුතු වලට අපි සහයෝගය ලබා දුන්නෙමු.රාත්‍රිය ලංවත්ම බොහෝ දෙනෙක් පංසලට එක් රැස් විය.පැරණි රජවරුන්ගේ යුගයන් දක්වා ඉතිහාසයක් සහිත පංසල, ප්‍රදේශයේ බොහෝ අය නොවරදවාම පැමිණෙන තැනකි.
        පැමිණි පිරිස අතර පාසල් මිතුරු මිතුරියන්,හිතවතුන්  වැඩි පිරිසක් විය.ඒ නිසාම විභාගය ඉලක්ක කර ගනිමින් ගෙවුනු මාස කීපයේ දුෂ්කරතාව සිතින් මැකී ගියේය.අපි සියලු දෙනා බොධි පූජාවට සහභාගී වීමේ අරමුණින් බෝධි ප්‍රාකාරය අසල රැදෙමින් සිටියෙමු.ස්වාමීන් වහන්සේ බෝධී පූජාව ඇරඹීමට මද වේලාවකට පෙරාතුව හාත් පස දුවමින් සිටි මගේ දෑසට හුරු පුරුදු නෙත් සගලක් ගැටුනත් ඒ කවුදැයි හරි හැටි හදුනා ගැනීමට ඈ අප අසලටම පැමිණෙන තෙක් හිදින්නට සිදු විය.තනි කරලට ගෙතූ මුදු ගැසුනු කෙස් කළඹත් චාම් ඇදුමත් නිසා සිත උමතු කරවන තරමේ සුන්දරත්වයක් රන්දී ගෙන් දිස් විය.
"හම්මට උඩු... මේකි තවත් ලස්සන වෙලානෙ... මට අදුන ගන්න බැරි උනා.... "
ඉන්නේ කොහිදැයි අමතක වුනු නිසා කට ක්ෂණිකයෙන් ක්‍රියාත්මක විය.
"ම්... හුග කාලෙකින් දැක්කෙ.. ඉතිං කොහොමද ඔයාලට? එග්සෑම් එකෙන් පස්සෙ දැක්කමද කොහෙද..."
"ඒකනේ... අපි ඉතිං සැපට දුක් විදිනව.. උඹලට කොහොමද? ආතල්ද? ගයාන්ද කතාවට හවුල් විය.."
වැඩි වේලාවක් යන්නට මත්තෙන් බෝධි පූජා පිංකම ආරම්භ වූයෙන් සියල්ලන්ම හුන් තැන සිටම එයට සහභාගී විය.රන්දීටද සිදු වූයේ සෙනග මැදින් දෙමව්පියන් වෙත නොයා අප සමග රැදෙන්නටය.පූජාව අවසන් වන තුරු අප කලේ රහසින් ආ ගිය තොරතුරු කතා බස් කිරීමයි.
ඇය නැවත දෙමව්පියන් වෙත යන්නට කලියෙන් අප සියලු දෙනාගේම දුරකතන අංක ඇගේ නවීන ජංගම දුරකතනයට ඇතුලත් කරගන්නට විය.

"ඔයාලට බැරි නම් අපිවත් කතා කරන්න ෆෝන් නම්බර් එක දෙන්න තුෂාර.."
"ඔන්න දා ගනින්... බිංදුවයි...."
රන්දීගේ දුරකතන අංක පෝලිමේ අන්තිමයා මම විය.මිතුරන් තමන්ගේ ජංගම දුරකතන අංකය හෝ එවැන්නක් නොමැති අය නිවසේ දුරකතන අංකය හෝ ඇයට ලබා දුන්නෝය.
"රොෂාන් ...ඔයාගෙ නම්බර් එක...?"
"මට මොන ෆෝන් ද බං... පණිවිඩයක් තියේ නම් පොලීසියට කියපං.උන් තත්පරෙන් මට දෙයි"
ඇගේ මුහුණ ක්ෂණිකයෙන් අදුරු වූ යේ ලැජ්ජාවටද එසේත් නැත්නම් වරදකාරී හැගීමෙන්දැයි දන්නේ නැත.
"එක්ස්ට්‍රීම්ලි සොරි රොෂාන්.....මට එඩ්‍රස් එක දෙන්නකො..."
සිහින් ස්වරයෙන් පැවසූ ඇය දුරකතනයේ යතුරු කීපයක් වේගයෙන් ඔබමින් මගේ ලිපිනය ඊට ඇතුලත් කර ගත්තාය.

සවස් යාමයේ පංසලේ ගත කල පැය කීපය නිසා මගේ හිත තරමක් නොසන්සුන් විය.පාඩම් කරන්නට තරම් සිත ට නිදහසක් නැති වූ නිසා ගුවන් විදුලියෙන් ප්‍රචාරය වන පිරිත් දේශනාවට කන් යොමා සිටියෙමි.පිරිත් දේශනාව පැය කිහිපයක් ගත වන තුරු ගත වන කාලය ගැන අවධානයක් නොවීය.
රාත්‍රි යේ දී මම ගෙමිදුලට පැමිණියෙමි.පසලොස්වක සද නිසා වැඩි අදුරක් පරිසරයේ නැත.සීතල සුලගත් සමග මුසුව ආ පිච්ච මල් සුවද සිත තවත් කළඹන්නට විය.කෙතරම් නවතාලන්නට උත්සාහ කලත් සිත දිව යන්නේ සවස් යාමයේ දුටු නිල් දෑස සොයන්නටය..කිසි ලෙසක හැබෑ නොවෙනා හීනයක අතරමං වන්නට සිත වෙහෙසෙන අපූරුව!


Thursday, February 22, 2018

රන්දී - පියවර 14

"අනේ පව් පොඩි පුතා.. ගෙදරට වෙලා ඉන්න ටිකේ වවපු දේවල් විකුණල අද අතට ගානක් හොයා ගෙනනෙ"

වැඩ අවසන් වී හැන්දෑවේ ගෙදරට පැමිණි තාත්තාට අම්මා කියනවා එළිපත්තේ සිටි මං අහගෙනය
 "අනේ වාසනාවන්... පොඩි කමට ඉන්නෙ නැතුව පුතත් කීයක් හරි හම්බකරන එක ලොකු දෙයක්..ඒ ලමයින්ටත් වියදම් තියෙනව නැතෑ.."

අම්මාත් තාත්තාත් මා ගැන ප්‍රශංසනාත්මකව කතා කිරීම මගේ සතුට වැඩි කරන්නට විය...

නිවසටම වී හිදීම කම්මැලි වූ තැන තුෂාර හෝ ගයාන්ගේ නිවසට යාමට මම පුරුදු වුනෙමි.දිනක් සවසක මා ගයාන්ගේ නිවසට යනවිට ඔහුගේ පියා නිවස ඉදිරියෙන් ඇති පිහිඹියා සෙවනේ වූ බංකුව මත සිටිනු හමු විය.
 "විජේ මාමෙ.. ගයාන් ගෙදර ඉන්නවදැ" යි අසමින්ම මා ඔහු වෙත ගියෙමි
"ආ..මේ රොෂන් පුතානෙ..මං හිතන්නෙ පුතා නානව.එතතකන් ඇවිත් ඉදගන්න...."    කියවමින් සිටි පුවත් පත පසෙකට කර ඔහු මටද බංකුවේ ඉඩ සෑදුවේය.
ව්‍යාපාරිකයෙක් වූ ගයාන් ගේ පියා බොහෝ විට සවස් වරුවේ නිවසේ රැදේ.උදෑසන ව්‍යාපාරික ස්ථානයට ගොස් දෛනික කටයුතු අවසන් කරන ඔහු නැවත එතැනට යන්නේ එය වසා දමන වේලාවටය.ඔහු නොරැදෙන වේලාවන් වලදී ව්‍යාපාර කටයුතු කරගෙන යෑමට විශ්වාසවන්ත සේවක මණ්ඩලයක් පුහුණු කර ගන්නට දශක ගණනක් පැරණි වූ ඔහුගේ ව්‍යාපාරික ඤාණයට හැකි වී ඇත.
"කොහොමද පුතේ ඉතිං... දැන් ආයෙම පංති යනවද?"
"තවම නෑ මාමෙ.. ප්‍රතිඵල ආපුවමම යනව.."
අග හිගකම් නිසා පංති යෑම සීමා කරන්නට මං අධිශ්ඨානයෙන් සිටිනා වග පවසන්නට තරම්  සිතට ධෛර්යයක් උපද්දවා ගන්නට නොහැකි විය.
"අපේ කෙනා නම් ඔන්න පටන් ගත්තු දවසෙ ඉදන් දෙවෙනි පාර කරන්න කියල පංති යනව...ප්‍රතිඵල එන්නත් තව වැඩි කාලයක් නෑ මයෙ හිතේ.."
"ඔව් මාමෙ මමත් අහගෙන ප්‍රතිඵල ලගදිම එනව කියල ප්‍රවෘත්ති වලට කියනව..මට නං ඉතිං ඕක ආවත් එකයි නැතත් එකයි.."
"ඒ මොකද පුතේ.?."
"වැඩක් නෑ මාමෙ, මේ පාර නම් අනාගත්ත හොදටම"
"ම්... එහෙම කියල උත්සාහය අතාරින්න එපා පුතා..ඒ වතාවෙ බාරි නම් ඊලග වතාවෙ හරි වැඩේ කරන්න.මේ ලෝකෙ මිනිස්සු දියුණු වෙලා තියෙන්නෙ උත්සාහ කරපු පලවෙනි අවස්ථාවෙන්ම නෙවෙයි."
"ඒක නම් ඇත්ත මාමේ.. මේ පාර ට්‍රයි කරනව උපරිම"
"ඒයි රොෂාන් ... වැඩපන් මෙහෙට!"
නෑමෙන් පසු ඉනේ දවටා ගත් තුවාය සමග ජනෙල් කූරු අතරින් පෙනී සිටි ගයාන් කෑ ගැසුවෙන් එ් දෙසට යන්නට නැගී සිටියෙමි.
"මොකෝ උඹ කාලෙකින් නාල හෙම? කවුරුවත් PHI එනව හෙම කිවුවද?"
"අනේ මේ ... කට වහපං .. ගෙදර නොවුන නම් මං කියල දෙනව තොට කවුද එන්නෙ කියල"
"ඒක නෙවෙයි.. කොහෙද උඹ ගියේ?"
"කොහෙවත් නෑ බං.. නිකමට මේ පැත්තෙ ආවෙ.. පංති ටික අහගෙන යන්නත් එක්ක.. ලබන සතියෙ ඉදන් වත් එන්න කියල හිතං ඉන්නෙ."
ඔහුගෙන් අසා දැන ගත් පුණරීක්ෂණ පංති සදහා ඊලග සතියේ සිට මම සහභාගී උනෙමි.ඒ සියලු පංති පැවතියේ සතියේ දින වල නිසා පාසැල් කාලයේදී සහභාගී වූ උපකාරක පංති වලට වඩා පහසුවක් අත්විදින්නට හැකි විය.වගාවෙන් ලද මුල් ආදායමෙන් ම පංති ගාස්තු ගෙවන විට මට මහත් ආඩම්බරයක් ඇති විය.සෑම පංතියකදීම පාසැල් මිතුරන්ගෙන් උණූසුම් පිලිගැනීමක් මා වෙත හිමි විය.
 පුණරීක්ෂණ පංති ගමන ආරම්භ කර දෙවැනි සතිය වන විට උසස් පෙළ ප්‍රතිඵල නිකුත් විය.බොහෝ අය නගරයේ අන්තර්ජාල සේවා සපයන ස්ථාන වල පෝලිම් සැදී තමන්ගේ ප්‍රතිඵල දැන ගන්නට උත්සුක විය.සමහරු ප්‍රතිඵල සටහන දැක කදුලු සලද්දී තවත් සමහරු උසස් ලෙස සමත් වීමේ ප්‍රීතිය නිසා කදුලු සලන්නට විය.මට මා බලාපොරොත්තු වූ ප්‍රතිඵලය එලෙසම ලැබී තිබුණි.ප්‍රතිඵල ලැබෙන තාක් ලැබෙන ප්‍රතිඵලය ගැන අවබෝධයෙන් සිටියත් ප්‍රතිඵල සටහනේ සමත් ලෙස සටහන් වී ඇත්නම් කෙතරම් අගේ දැයි සිතින් ප්‍රාර්ථනා කලෙමි.නමුත් අස්වැන්න ලැබෙන්නේ වැපිරූ හැටියට මිස වෙන යම් ක්‍රමයකට නොවේ.

  සියලු විශයන් අසමත් ලෙස සටහන් වූ පත්‍රිකාවත් සමග මා මොහොතකට අතරමං වීමි.පසුගිය කාලයේ මා විසින් ගත කල ජීවිතය නොවන්නට මේ සටහන වෙනස් වන්නට තිබූ බව මා අවබෝධ කරගතිමි.කෙසේ උවද දැන් ඒ ගැන සිහිකර දුක් වීමෙන් පලක් නැත.ඉදිරියේදී මෙවැනි අපහසුතාවයකට මුහුණ නොදීමට කටයුතු කිරීම හැර වෙනත් යමක් ඉතිරි නැත.
  මෙවර විභාගයෙන් අසමත් උවද සතුටු විය හැකි කාරණා බොහොමයක් විය.ඒ එක බඩවැල කඩාගෙන ආ සහෝදරයන් මෙන් පාසලේදී උන් මිතුරන් බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ කඩයිම ජයග්‍රහනය කර උසස් අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් සුදුසුකම් ලැබීමයි.තුෂාර එස් සාමාර්ථ දෙකක් සහ සී සාමාර්ථයකුත් ගයාන් එස් සාමාර්ථ තුනකුත් ලබා තිබුණි.සහන් විශයන් දෙකකට පමණක් එස් සාමාර්ථ ලබා අනෙක් විශය අසමත් වී ඇත.
මිතුරන්ගේ ප්‍රතිඵල ත් අනෙකුත් පාසල් වලින් විශිෂ්ඨ ලෙස සමත් වූ අයගේ විස්තර ආදිය කතා කරමින් සිට මා නිවෙසට යන විට රාත්‍රිය උදා වන්නට තිබුණේ අඩ පැයකටත් අඩු කාලයකි.ඒ වන විටත් අම්මාත් අක්කාත් මග බලා සිටියේ මගේ ප්‍රතිඵල දැනගන්නටය
 "කොහොමද පුතේ... පාස්ද?" නිවසට ගොඩ වන විටම අම්මා උනන්දු විය

Wednesday, February 21, 2018

සිත නිවන කතා

මං ආසයි..ආයෙත් 
ඒ ජීවිතයට යන්න ඇත්තන්
පුදුම සැහැල්ලුවෙන්
හිත ලගින් සැතපී
අවනඩුව අහන්නට උඹ උන්නු අතීතය .
හැගීම්බරයි
බොහෝ දේ පසු කරන් කාලය ඉගිලුනත්
බොලදකම එහෙමමයි
මැරෙණකන් ඉටු නොවෙන!


Wednesday, February 14, 2018

රන්දී - පියවර 13

දිනය උදා විය.අපේ මුලු ජීවිතයම තීරණය කරන දවස උදා විය.මා වෙනදාට වඩා වේලසනින් අවදි වී හැගෙන හදින් යුතුව සූදානම් උනෙමි.නිවසින් පිට වීමට මත්තෙන් අම්මාටත් තාත්තාටත් අක්කාටත් දණ ඔබා වැන්දෙමි.නමුත් සිතට අඩුවක් දැනේ.වසර තුනකට ආසන්න කාලය තුල පාසලේත් ටියුෂන් පංති තුලත් කල කී දෑ විදුලි කොටන්නාක් මෙන් සිත තුල ඇති වී නැති වී යයි.මා විභාගයට යන්නේ ඉන් ලැබෙන ප්‍රතිඵල පිලිබදව හරි හැටි දැනගෙනය.පෑනකුත් පැන්සලකුත් ගෙන නිවසින් පිටත් වුනෙමි.ජීවිතයේ හැම ගමනටම වාරු දුන් පා පැදිය ට බර දී නගරයට යන අතර මග මුණගැසුනු බොහෝ දෙනෙක් විභාගයට සුභ පැතුවෝය.
            පාසල් බිම සොහොන් ගෙයක් මෙන් නිහඩය.එකා දෙන්නා තැනින් තැනට වී පොත් පෙරලමින් පාඩම් කරනු පෙනේ.යහලුවෙකුගෙන් පොතක් ඉල්ලා ගත් මා විභාගය ඇරඹෙන තුරු නොතේරෙන සමීකරණ හා සූත්‍ර සමග අතරමං වුනෙමි.
          විභාගය පැවති දින කීපයම එක වාගේය.හරි හැටි කෑමක් බීමක් නොගෙන එක දිගට පාඩම් කලද ප්‍රශ්න පත්‍ර සමග ගනු දෙනුව මට මහත් අභියෝගයක් විය.දැන් ඉතිං කල හැක්කක් නැත.දෙවැනි වතාවේ මෙවැන්නක් සිදු නොවන්නට කටයුතු කරන බව මා මටම සපථ කර ගත්තේ විභාග ශාලාවේදීමය.මට ඇති ලොකුම ප්‍රශ්නය අනේක විද දුක් විදිමින් අම්මාත් තාත්තාත් මා වෙනුවෙන් විය පැහැදැම් කල මුදල් ගගට කැපූ ඉණි බව දැන ගත් විට ඔවුන් ට මුහුණ දීමයි.මං මහා අපරාධකාරයකු බව මට හැගේ.
     අවසානයට යෙදුනු ප්‍රශ්න පත්‍රයටත් පිලිතුරු ලියූ අප විභාග ශාලාවෙන් පිටතට ආවේ තාව කාලිකව හෝ ලැබුණු සහනය ගැන උදම් වෙමිනි.මේ පාසල් නිල ඇදුමෙන් සැරසී ජීවිතයේ සුන්දරතම මතක පිරි ආදරණීය පාසලට එන අවසාන දිනයයි.අප සියල්ලන්ටම පාසල හැරදා යන්නට නොහැකි සෙයක් දැනේ.අදින් පසු සමහර මිතුරන් යලි කෙදිනක දකී දැයි දන්නෙ නැත.වෙනදා විශේෂත්වයක් නොදුටු පාසල් ගොඩනැගිලි අද පෙනෙන්නේ අපගේ නික්ම යාමට සොවින් මුහුණු අදුරු කරගෙන ආකාරයකි.සහෝදර සහෝදරියන් ලෙස ලගින් සිටි බොහෝ දෙනෙකුගේ දෑසට කදුලු නැගී ඇත.පාසල් ජීවිතයේ අවසාන දිනය ඉක්මණින් අවසන් කිරීමට අප කිසිවෙකුටත් අවැසි නොවීය.
     මිතුරන් ට සුභ පතමින් සමරු සටහන් ලබා ගනිමින් පාසල පුරා ඇවිද ගිය මට අඹ ගස් වෙනට වී කතා බස් කරමින් සිටි යෙහෙලියන් පිරිසක් මුණ ගැසුනි.පාසලෙන් නික්මේනට කලියෙන් ඔවුන්ටද සුභ පැතීමේ අදහසින් මා ඔවුන් වෙත ගියෙමි.උසස් පෙල සදහා වෙන වෙන විශයන් හැදෑරුවද එතැන නිශානි, සකුන්තලා,රන්දී,ඉනිදු ඇතුලු පිරිසක් විය.
මොකෝ තවම උඹල ගෙවල් වලට නොගියෙ?
අද නම් යන්න බෑ වගේ... සකුන්තලා හඩන්නට ආසන්නය
ඉතිං නිශානි මොකෝ කරන්නෙ ඉස්සරහට... එකපාරෙන් ගොඩ යන්න පුලුවන් වගෙද...
 මාතෘකාව වෙනස් කරන්නට මං  නිශානි වෙත හැරුණි
මොන ගොඩ යෑම්ද රොෂාන් .... මං මේ ආයෙ පාරක් කරන්න ලෑස්ති වෙනවා..ඔයා නම් ඉතිං ගොඩ නේද?
හම්මේ තමයි... කැම්පස් පාටි එක දෙන දවසට උඹ අනිවා වරෙන් ආ... මගේ තරම දන්නේ මම පමණකි
ඒක නෙවෙයි.. අන්න කොල්ලො සෙට් එකත් යන්න හදන්නෙ.. යමං... මම නැගී සිටියෙමි

ඉතිං...ආයෙ කවද කොහොම හම්බවෙයි ද දන්නෙ නෑ.. කොහොම උනත් දැක්ක තැනකදි කතා කරල පලයල්ල. හරී!

මගේ වදන් අඩන්නට සිටි ඇස් වලට ඇගිල්ලෙන ඇන්නා  විය.අත් ලේන්සු වලින් පිසදමන්නට කලියෙන් යෙහෙලියන්ගේ දෑස් වල නැගුනු කදුලු කැටි මං දැක්කෙමි.මිතුරන් වෙත යන්නට කලියෙන් ඒ සියල්ලන්ට මා සමු දුන්නෙමි.

පාසල් පංති කාමර පෙලත් ගේට්ටුවත් අතර දුර ගෙවා දමන්නට අපට අඩ පැයක්වත් යන්නට ඇත.නවතිමින්,සිනා සෙමින්,අඩමින්, වැලද ගනිමින් අප ඒ දුර ගමන් කලෙමු.පාසලෙන් පිට වන්නට පා එසවෙන්නේ මන්දගාමී ලෙසිනි.පාසලෙන් බස් නැවතුම් පලට පැමිණි අප එතැනද පැයකට වඩා කාලයක් ගත කලෙමු.නැවතත් නැවත නැවතත් සියලු දෙනා වැලද ගනිමින් අප සමුගත්තෙමු.නිවසට යෑමට බස් රථයට නැගුනත් මිතුරන් හැර දමා යාමට සිත් නොවේ.ජීවිත කාලය පුරාවට හරි හම්බ කල ගත් එකම ධනය ඒ මිතුරු කැලයි.

******
විභාගය අවසන් වී ගෙවුනු පලමු සතිය තුල හොද හැටි නිදා ගත්තෙමි.දෙවැනි සතිය ඇරඹෙත්ම උසස් පෙල පුණරීක්ෂණ පංති ආරම්භ වන බව දැනගන්නට ලැබුණත් ඒවාට සහභාගී වෙන්නට අම්මාගෙන් මුදල් ඉල්ලීමට තරම් සිතට ධෛර්යයක් නොවීය.කෙසේ වෙතත් සමත් වීම සදහා අනිවාර්යයයෙන්ම නැවත වරක් විභාගය ට පෙනී සිටිය යුතු බව මා අවබෝධයෙන් දැන සිටියෙමි.එනිසා අනාගතයේදී  ප්‍ර යෝජනය වනු ඇතැයි සිතා නිවස අවට එළවලු වගාවක් ඇති කලෙමි.ඉඩ ලැබෙන වේලාවල් වලදී ටියුෂන් පංති වලින් ලැබී තිබුණූ ප්‍රශ්න පත්‍ර වලට උත්තර ලිවීමට උත්සාහ කලෙමි.ගැටලු මතු වන තැන් වලදී ලියා ගෙන තිබූ සිද්ධාන්ත පොත් පෙරලමින් අවබෝධ කර ගන්නට පටන් ගත් නිසා යම් දියුණුවක් ඇති වන බව මටම හැගී ගියේය.

වගා කර මාස දෙකක් තුනක් ගත වන විට සැලකිය යුතු ඵලදාවක් ලබා දෙන්නට මෑ කරල් පාත්ති කීපයට හැකි විය.නිවසේ පරිභෝජනයට කොටසක් තබා ඉතිරිය විකුණා ගන්නට සමත් වීමි.එය මට මෙන්ම නිවසේ සැමට සතුටුදායී දිනයක් විය.


Sunday, February 11, 2018

හැරවුම

අද එනම් 2018 පෙබරවාරි මස 11 වැනිදා ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලනයේ සුවිශේෂි දිනයක්.2015 ජනාධිපතිවරණයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ එවකට හිටි ජනාධිපතිවරයා පරාජයට පත් කර වෙනසක් මූලික කර ගනිමින් ඇරඹුණු දේශපාලනික ගමන වසර 3 කට පසු සහමුලින්ම පරාජයට පත් කරන්නට මේ රටේ බහුතර ජනයා සමත් විය.
                     මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා පරජය වන්නට එවකට ඔහුගේ රජයේ සිටි මැති ඇමතිවරුන්ගේ ක්‍රියා කලාපය සේම රටේ පොදු ජනයාට අත පොවන්නට නොහැකි මානයක සිට ක්‍රියාත්මක වූ බලවේගයක්ද ඉවහල් වූ බව බැලු බැල්මට පෙනෙන්නට විය.හුදෙක්ම මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාගේ පරාජයට සෘජුවම බලපෑම් කලේ උතුරු නැගෙනහිර සුලු ජාතික ඡන්දයි.එතැනින් පසු නොයෙක් අවලාද මැද 2015 වසරේම පැවැත්වුනු මහ මැතිවරණයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ නායකත්වය දෙමින් තරග වැදුනු එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයට හෝ එක්සත් ජාතික පක්ෂයට බහුතර බලයක් ලබා ගැනීමට නොහැකි වුවද එජාපයට වැඩි වාසි අත්කර දෙන්නට සමත් විය.එසේම අවසන් මොහොතේදී ජනාධිපතිවරයා විසින් සිදු කරන ලද ප්‍රකාශයන්ගේ හා සංධානයේ ප්‍රධානියා ලෙස සිදු කරන ලද නිලතල හුවමාරුවේ අවාසිය නිසා මහින්ද රාජපක්ෂ ප්‍රමුඛ සංධානයට පරාජය වැලද ගන්නට සිදු විය.
          එතැනින් පසු පරාජිත පක්ෂ වලින් පිල් හුවමාරු කල පිරිස සමගන් එජාපය ප්‍රමුඛව ආණුවක් පවත්වාගෙන ආවද සමස්ථ මහජනයාට අත්විදින්නට සිදු වූ  දැඩි ආර්ථික අපහසුතා හා සමාජයීය, දේශපාලනික කරුණු මුල් කරගනිමින්  වසර කීපයක් ප්‍රමාද කරමින් පැවැත්වූ පලාත් පාලන ආයතන ඡන්ද විමසීමෙන් රජයට පැහැදිලි රතු එළියක් දල්වන්නට මහින්ද රාජපක්ෂ සමගින් හුදකලාව තරග වැදුනු ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණට හැකි වී තිබේ.මෙම මැතිවරණයේ දැවැන්තම අභියෝගය ලැබුවේ පොදුජන පෙරමුණයි.රටේ අනිකුත් ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ සියල්ල එකම කදවුරක සිට වෙන වෙනම තරග වැදුනු අතර ඒ සියල්ලට තනිව මුහුණ දෙමින් ජයග්‍රහනය කිරීමේ අභියෝගය ඔවුන් වෙත එල්ල විය.එසේම මෙම මැතිවරණයෙන් පැහැදිලි යමක් සිදු කල නොහැකි වූයේ නම් එයම මහින්ද රාජපක්ෂගේ දේශපාලනය අවසන් කිරීමට තරම් තත්වයක් ගොඩනැගෙමින් තිබිණ. නමුත් පීඩනය පුපුරා යවමින් බහුතර ජනතාව මහින්ද රාජපක්ෂ පිලිබදව තම විශ්වාසය තහවුරු කර පැහැදිලි ජනමතයක් ලබා දෙමින් ඇත.බොහෝ පලාත් පාලන ආයතන වල 50%කට වඩා ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබා ගනිමින් පාලන  බලය ලබා ගැනීමේ අපහසුතාවයට මුහුණ දීමට ජයග්‍රහනය කල පක්ෂ වලට සිදු වන්නේ නව මැතිවරණ ක්‍රමයේ අඩුපාඩු නිසාවෙනි.
            දැන් දැන් නිකුත් වන ප්‍රතිඵල නිසාවෙන් තිගැස්සීමට ලක් වූ ආණ්ඩුවට සහයෝගය දක්වන පසුගිය මහ මැතිවරණයෙන් එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානය යටතේ තරග කල ඇමති වරුන් මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයා හමුවෙමින් නැවතත් පිල් මාරුවකට සූදානම් වන බව ආරංචි ගලා එමින් ඇත.
         මෙම මොහොතේ ජනාධිපති මෛත්‍රී සිදුකල යුත්තේ ඔහු ජනාධිපති පුටුවේ හිදවූ ලක්ෂ 62ක් වූ ජනතාවගේ අභිලාෂයට කන් දෙමින් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සභාපතිකම වෙනත් අයෙකුට ලබා දී නිර්පාක්ෂික වීමයි.එවිට ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ හා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ප්‍රමුඛ සංධානයට එක් විමට බාධාවක් ඇති නොවේ.අවසානයේ ශක්තිමත් ලෙස පාලාත් පාලන ආයතන වල බලය පිහිටුවිය හැක.ඒ හැර වෙනත් ඕනෑම විකල්පයකින් සිදු වන්නේ වර්ථමාන රජයට එරෙහි ජනතා බලවේගය කැරැල්ලක් බවට පත් වීම පමණි.
   

ඇපකරය

තාත්තා මිය ගියේ මං දෙක වසරේ ඉගෙන ගනිමින් සිටියදීය.ඉතිං තාත්තා ගැන මට ඇත්තේ අල්ප මාත්‍ර මතකයකි.මං ඔහු නොහදුනමි.නෑදෑයනුත් හිතවතුනුත් කියන ගුණ ...